run forrest!

Terwijl in het noorden van Engeland weer de befaamde Great North Run werd gehouden, in een straaalend zonnetje, vierde Londen zijn allereerste eigen halve marathon: Run To The Beat.

En omdat deze gekke vogel denkt dat ze over het asfalt kan vliegen, en het in haar bol heeft volgend jaar de London Marathon te rennen, nam ze de proef op de som en maakte zich op voor Londens EN haar eigen debuut in de wereld der halve marathons....

Afgezien van het feit dat alle verkeer in Londen zo'n beetje op slot schiet op zondagen, dus ook vandaag de metro's knarsend tot stilstand kwamen, en de taxi ons (Esther, Hanneke en haar frientje Nigel) niet verder kon brengen dan vier kilometer van de start (goede warm-up, said the optimist), en de regen met b-a-k-k-e-n uit de hemel kwam, voelde ondergetekende zich een ware Forrest Gump en bereikte ze de finish in 02:20:21.

Not just a pretty face eh..? :-)

feedback

Een recensie van en een reactie op ons boek!

http://www.rvi.be/rvi_master/reisboeken/rvi_reisboek_eigenzinniglonden/index.shtml

http://www.prikpagina.nl/read.php?f=3205&i=503&t=503

boekenfeestje

Hierbij dan eindelijk de foto's van mijn boekpublicatie in Londen. Ik moet zeggen ONZE boekpublicatie want co-auteur Peter was uiteraard ook van de partij. We hielden een praatje en hebben een kwart van de honderd genodigden gelijk een gesigneerd exemplaar verkocht. Intussen heb ik van honderd boeken die ik in Londen had, nog maar twintig exemplaren over... en ze gaan hard.

Voor wie vergeten is hoe het boek alweer heet: Foei! NU naar de winkel en kopen! De titel is Eigenzinnig Londen en als je een Londonofiel bent en deze blog met interesse leest, dan is het verplichte kost om het boek aan te schaffen :-)

Wie in Engeland woont, kan een boek bij mij aanvragen (kosten 15 pond) via deze site, dan stuur ik 'em naar je op.

Op de website van de uitgever vind je een beschrijving. En zoals je hier ziet (effe naar beneden scrollen), heeft de eerste lezer al positief gereageerd. Glunder!

summer screen @ somerset house

Dit is nou een van die dingen die Londen zo leuk maken: een avondje buiten op het hof van het imposante Somerset House zitten, op je eigen kleedjes of de kussens van je tuinset, en kijken naar een immens filmdoek waarop de bizarre, bitterzoete film
8 1/2 van Felini wordt getoond... zo zat ik dus gisteravond met een stel vrienden en een uitgebreide picknick tussen talloze genietgenoten (tegenstelling van lotgenoten?) waarbij maar heel af en toe de paraplu's omhoog hoefden.
8 1/2 is een film die fantasie en realiteit door elkaar klutst, wat soms grote verwarring wekt en soms ontzettend hilarisch is. Nadeel was dat de witte letters van de Engelse ondertiteling deels wegvielen tegen de zwartwit-projectie. Het maakte het onmogelijk deze Italiaanse film te volgen, wat erg jammer is want het wordt als Felini's meesterwerk beschouwd.

Hij won er zijn derde Oscar mee dus het moet toch niet zo gecompliceerd zijn als wij allemaal dachten.... ik heb met verbazing naar het scherm zitten staren en barstte soms in lachen uit terwijl dat misschien helemaal niet gepast was. Was het de absurditeit of wellicht de witte wijn?

zand tussen je tenen

Wil je een typische zand-tussen-je-tenen-vakantie? Dan kun je overnachten in een zandhotel dat is gebouwd op het strand van Weymouth in het zuid-Engelse Dorset. Het is een heus zandkasteel om in weg te dromen... tenminste, tot het hoogtij of de regen komt. Dan verdwijnt je kamer als zand voor de zon. Ofzo.

Een zandbed kost slechts tien pond per nacht, je mag dan ook niet klagen dat een douche ontbreekt. De zee is je badkamer.

Het zandhotel is gemaakt door de 42-jarige 'Mr Sandman' Mark Anderson in opdracht van laterooms.com, om vakantie in eigen land te promoten. Volgens schattingen komen dit jaar 37 miljoen mensen naar de Britse stranden. Met name door de dreigende recessie kiezen steeds meer Engelsen voor dagjes en weekendjes uit binnen de eigen grenzen. En een goedkopere overnachting dan in het zandhuis van Weymouth is niet te vinden. Boeken is nog mogelijk.

londens dorp

Mijn meest recente column over wonen in Londen vind je hier

tombstoning

Dit is Sonny, een hele, hele, hele domme jongen. Sonny dacht stoer te zijn en sprong in Engeland van grote hoogte de zee in. Een stunt die hij wel vaker heeft uitgevoerd. Sonny heeft er een dwarslaesie aan overgehouden.
Het verhaal over 'tombstoning' ofwel klifspringen, dat elke zomer in zwang raakt onder Engelse jongeren, lees je hier.

chardon-nee

Bridget Jones, ja die ja, de dertiger die teveel drinkt en rookt en calorieën telt en een grote witte onderbroek draagt, heeft de schuld gekregen van een sterk teruglopende verkoop van de witte wijn chardonnay in Groot-Brittannië. Het boekkarakter, bedacht door Helen Fielding en in films vertolkt door Renée Zellweger, zou de wijn een slechte naam hebben bezorgd.

Dat zegt de wijnjournalist Oz Clarke (wat een baan!) die chardonnay één van de meest geweldige wijnen noemt en dus boos is op de negatieve connotatie. ,,Iedereen waardeerde deze wijn - tot Bridget Jones in beeld verscheen. Ze gaat op mannenjacht, faalt, keert terug naar haar miserabele flatje, schenkt zichzelf een enorm glas chardonnay, zit daar met haar mascara druipend over haar wangen en zegt: 'Lief dagbloek, ik heb weer gefaald, ik heb een enorm glas chardonnay ingeschonken en stop nu mijn hoofd in de oven.' Geweldige reclame!''

Clarkes opmerking wordt onderbouwd door retail-analist TNS die meent dat chardonnay in de afgelopen twaalf maanden door 7,5 miljoen minder Britten is gekocht dan het jaar ervoor. Drinkgigant Foster's Group heeft druiventelers gewaarschuwd dat die vanaf volgend jaar minder opbrengst kunnen verwachten uit de chardonnay-variant.

Volgens mij is het helemaal zo gek nog niet dat Bridget Jones de Britten een druppel minder heeft doen drinken... of zouden ze gewoon zijn overgegaan op iets anders? *naïeve grijns*